Osteopatia to dziedzina medyczna, stanowiąca połączenie zarówno filozofii leczniczej ze specjalistyczną wiedzą medyczną w jej teoretycznym aspekcie, co przekłada się na wysoce specjalistyczną praktykę medyczną – opartą na manualnym diagnozowaniu i leczeniu organizmu ludzkiego JAKO CAŁOŚCI. 

Filozofia osteopatyczna ukierunkowana jest przede wszystkim na podejście psycho-somatyczne do człowieka jako samoregulującego się bytu – zarówno w sferze cielesnej, jak i emocjonalnej. 

Leczenie osteopatyczne nierozerwanie związane z manualnym podejściem do terapii pacjenta, zawsze powinno być poparte merytoryczną i aktualną wiedzą medyczną – w całej jej rozległości. 

Powyższe w praktycznym przełożeniu dyplomowany osteopata przekłada na leczenie na poziomie 3 głównych układów organizmu ludzkiego: 

1. Ruchowy 
2. Trzewny 
3. Czaszkowo-krzyżowy 

Poprzez takie nieinwazyjne podejście, praktykujący osteopata ma szanse skutecznie wyeliminować przyczynę/y dolegliwości bólowych i/lub dysfunkcji psycho-społecznych. Dzięki temu, jak niejednokrotnie pokazuje praktyka kliniczna, możliwe staje się przesunięcie w czasie, a nieraz całkowite uchronienie pacjentów od niejednokrotnie zbędnych inwazyjnych procedur medycznych i/lub zabiegów operacyjnych.